Photo Post

ผมถามไกด์ถึงระยะทางว่าอีกนานไหม และยังหวังว่าสภาพอากาศอาจจะดีขึ้นบ้าง  เราเดินไปจนสายมากขึ้น มีกลุ่มนักเดินทางกำลังตาม

เราขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง และพี่ประสิทธิ์ก็ยุติการเดินทางไปแล้วที่ระดับความสูงราว 6150 m...ลมก็ยังคงแรงและหนาวไม่ต่างจากเดิม

(ภาพกลุ่มนักปีนเขาจาก กรีซ กำลังพยายามเดินขึ้นมา โดยหวังว่าสภาพอากาศน่าจะดีขึ้น)

อีกสองคน มีนักเดินทางจากอังกฤษ  พยายามจะขึ้นมาเช่นเดียวกัน...

ผมฮึดสุดแรงที่มีในระยะสุดท้าย ได้แต่คิดว่าเราคงพ่ายแพ้ต่อสภาพอากาศ และ Mera แล้ว  ผมปรึกษาไกด์ครั้งสุดท้ายว่าข้างบนจะเป็น

อย่างไร เราควรไปต่อไหม ไกด์บอกผมว่าวันนี้ลมแรงมากไป อันตรายและยากเกินไปที่จะไปต่อ ผมจึงหยุดที่จุดซึ่งสูงประมาณ 6400 m 

โดยสรุปแล้วทั้งวันนั้นกลุ่มฝรั่งที่ตามขึ้นไป ก็ต้องถอยกลับกันทุกคนไม่มีใครพิชิตยอด Mera ในเช้าวันนั้นได้เลย  รวมทั้งวันต่อๆมาเราก็

ได้ทราบว่าไม่มีใครทำได้ เพราะสภาพอากาศแย่ต่อเนื่องมาอีกหลายวัน

(ภาพสุดท้ายในช่วงขาขึ้น ที่ผมถ่ายได้ มุมนี้เป็นโค้งทางค่อนข้างชันสุดท้าย ก่อนจะราบลง ไปสู่ Mera Central ซึ่งต้องปีนขึ้นอีกราว50เมตรสุดท้าย...พอแล้วครับ เราทำได้แค่นี้หละ)

สุดท้ายแล้ว ทุกคนก็ต้องลง....เราต่างแพ้ต่อธรรมชาติกันทุกคนครับ...

(ฝรั่งที่ขึ้นไปทีหลังผม  สวนกันไม่นานผมลง เขาขึ้นต่อ เมื่อผมลงมา เขาก็ลงตามผมแถมแซงผมไปอีกต่างหาก)

หลังจากลงมาสู่ High Camp พวกเราบางส่วนก็ได้ล่วงหน้าเดินลงไปก่อนแล้ว เสบียงอาหารก็แทบไม่มี มื้อเที่ยงของผมก็มีเพียงขนมคุกกี้

ห่อเล็กๆ หนึ่งห่อ ซึ่งผมเองก็เหนื่อยมากจนแทบกลืนไม่ลง บ่ายวันนั้นเราทุกคนต้องเดินทางลงมาพักที่ Khare ผมจึงต้องรวบรวมกำลังทำ

ตัวให้สดชื่นเพื่อลากตัวเองเดินทางยาวไกลสู่ที่พัก วันนั้นจึงนับว่าเป็นวันที่ผมเหนื่อยสุดๆๆในชีวิตนี้แล้วครับ

....ขออนุญาตพักยก  เอาไว้จะมาต่อให้จบ เร็วๆนี้ครับ...ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามา ชมครับ

เดี๋ยวกลับมาอ่านครับ 

ติดตามอ่านสนุกมากครับผม นึกถึงผมเดินป่า ห้าวัน ยังคิดว่าโหดเเล้ว สำหรับ พี่สุดยอดเลยครับ

โหดมากๆครับ ทั้งหนาว ทั้งเขาสูง อากาศเบาบาง 

ใครที่มีเเรงยกกล้องมากดชัตเตอร์ ขอบอกได้เลยว่า สุดยอดมากๆครับ (ใครที่เคยเดินเหนื่อยๆเเล้วจะทราบครับว่ากล้องเราเเทบไม่อยากจะยกขึ้นมากดเลยครับ

ภาพก็สวยมากๆครับ ในครั้งหนึ่งในชีวิตอยากไปถ่ายอย่างนี้บ้างครับมีเเต่เคยได้ยินได้อ่าน ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ดีๆครับที่ได้เล่าผ่านภาพถ่ายพร้อมทั้งคำบรรยายที่น่าติดตามครับ

รออ่านตอนจบด้วยนะครับ 

ปล. ถ้าผมไปต่างประ้เทศคงพูดอังกฤษจนเมื่อยมือเเน่ๆ อิอิ

อยากไปมากค้าบบบบบ

วันนี้ได้เวลากลับมานั่งอ่านจริงๆจังๆเสียทีครับ

เท่าที่ผมดูเวลาคราวๆ ผมใช้เวลาทั้งหมด 32 นาทีครับ ในการอ่าน 

สุดยอดของเรื่องจริงๆครับ ยังกะอ่าน เรื่องสั้น นิยายสั้น อะไรทำนองนั้นเลย

อ่านไปจินตนาการภาพไปด้วยครับ เห็นภาพตามไปเป็นฉากๆ 555+

รอภาคสองครับ 

ละ ละ แล่มมากๆ ครับ  งดงามจริงๆ   วันหลังถ้าไปบอกด้วยนะครับ   จะรอชม  ห้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   

ละ ละ แล่มมากๆ ครับ  งดงามจริงๆ   วันหลังถ้าไปบอกด้วยนะครับ   จะรอชม  ห้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   

ปกติผมชอบเดินทางท่องเที่ยว..ครับ  ปีหน้ามีแผนจะไปถ่ายภาพราว 5 ทริป ยังไงจะเข้ามาชวนสมาชิก UBONMAG
ที่สนใจการเดินทางท่องเที่ยว ถ่ายภาพไปด้วยกันครับ
คร่าวๆก็...อิหร่าน...
 http://www.pbase.com/ivanchong/iran
http://www.pbase.com/gbc/iran
http://www.pbase.com/fernandopr/iran
http://www.pbase.com/gervan/iran
http://www.pbase.com/rhfau/2007_iran
http://www.pbase.com/sergio_pes/iran&page=all
http://www.pbase.com/hmssusan/iran_2008
http://www.pbase.com/k_amj/throughout_iran&page=all
       ....โมรอคโค...อยากไปท่องทะเลทรายซาฮาร่า ถ่ายรูปความงามของธรรมชาติ ผู้คน และบ้านเรือน
ของชาวโมรอคโคครับ
      .....แคนาดา...จะกลับไปอีกครั้งเน้นเฉพาะแถบ เทือกเขารอกกี้(Canadian Rockies)ครับ  คิดว่า
จะไปขับรถเที่ยวเองค่อยๆไป...ตั้งใจจะไปถ่ายรูปธรรมชาติสวยๆแถบนั้นครับ เคยไปกับทัวร์ ตอนถ่ายรูปไม่
เป็น อยากกลับไปแก้ตัวใหม่ครับ  ไปเองดีกว่า ไม่ต้องเร่งรีบครับ
http://photoseek.com/Canada.html

      และอาจจะไปเทรกกิ้งที่ปากีสถาน..แต่ยังไม่แน่ครับ ถ้าไม่ได้ไปคิดว่าน่าจะไปเปรูหรือทิเบตแทนครับ...
โดยที่เปรูก็จะไปเทรกกิ้งสั้นๆ 7-10วัน ร่วมกับท่องเที่ยวตามแหล่งอารยธรรมอินคา รวมทั้งมาชูปิชูด้วยครับ
ไปเปรู หรืออมริกาใต้นี่ใช้เงินมาก เดินทางไกล ใช้เวลานานด้วย ถ้าพลาดต้องไปทิเบตแทนครับ
http://photoseek.com/peru/Huayhuash.html
     ส่วนทิเบตคิดว่าจะนั่งรถจากเฉิงตูไปเรื่อยๆ แวะเที่ยวไปจนถึงลาซา เป็นทริปเที่ยวทิเบตด้านตะวันออก
เน้นทั้งธรรมชาติและวัฒนธรรมของชาวทิเบตครับ
      อีกทริปก็จะไปอินโดนีเซีย เก็บให้หมดทั้งบาหลี ภูเขาไฟ รวมถึงโบโรพุทธโธ..ครับ ทริปนี้ ค่าใช้จ่าย
สามหมื่นต้นๆครับ
      ถ้าสมาชิกท่านใดสนใจ  ไปด้วยกันได้นะครับ  สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ครับ...ไปกันเอง
สบายๆ ที่สำคัญ ได้ภาพสวยและประหยัดกว่าไปกับทัวร์ครับ
(ช่วงนี้เป็นภาพ ขาลงเดินกลับสู่ Khare ครับ ตอนมองย้อนกลับไปยัง High Camp และ Mera Peak)

ปล. ถ้าผมไปต่างประ้เทศคงพูดอังกฤษจนเมื่อยมือเเน่ๆ อิอิ

อยากไปมากค้าบบบบบ

   ผมเองก็ งูๆปลาๆ เหมือนกันครับ  ใช้ทุกอย่างเหมือนกันครับ ทั้งมือไม้ รูปภาพ และภาษาประกิตแบบไทยๆ
ก็พอไปได้ครับ  เป็นสีสันการเดินทางพอให้ตื่นเต้นได้อีกแบบครับ

   กลับมาต่อที่ช่วงเดินทางลงจาก High Camp กันต่อนะครับ..

วันนั้นผมเดินลงด้วยความเหนื่อยสุดๆ พยายามลงให้เร็วเพราะทางยังอีกไกล 

ผมเดินนำออกมาคนเดียว เหลือพี่อ๋อย และพี่ประสิทธิ์ ตามมาห่างๆ  โดยมีไกด์

สองคนคอยประกบพี่ๆทั้งสองอย่างไม่ห่างครับ  ที่สุดผมก็ลงถึง Khare ในเวลาบ่าย4โมงเศษ

ส่วนพี่ประสิทธิ์ก็ตามมาเกือบมืด  พี่อ๋อยช้าหน่อยถึงตอนมืดสนิทแล้วครับ...

(ลูกหาบของ อีกคณะกำลังพักเหนื่อย..ก่อนจะลงจากธารน้ำแข็งที่ค่อนข้างชันครับ)

วันที่ 11 พ.ย. เราออกเดินทางย้อนกลับ สู่ Thangnak ครับ

วันนี้อากาศไม่สู้จะดีครับ มีเมฆมาก ลมแรง เป็นโชคไม่มีของอีกหลายๆคนที่กำลังจะ

ขึ้นไป Mera Peak ...วันต่อๆมาผมทราบว่าไม่มีใครพิชิตยอด Mera ได้เลย...

ดูแล้วก็น่าจะเป็นเช่นนั้น อากาศดูแย่กว่าเดิมซะอีกครับ...

(ภาพขณะพวกเรากำลังเดินกลับครับ)

สภาพอากาศ ถ้ามีเมฆบนยอดเขา แสดงว่าบนนั้นต้องหนาวมากครับ ยิ่งสูงยิ่งหนาว

และถ้ามีลม ซึ่งถ้าเราอยู่ที่ต่ำ เราจะมองเห็นเป็นเมฆเคลื่อนตัวไปช้าๆ...แต่ข้างบนนั้น

หนาวสุดๆครับ
(ภาพตัวอย่าง ขณะเดินลงมีลมพัดเข้ามา ลมแรงจะหอบเอาเกล็ดหิมะ น้ำแข็ง พัดใส่ตัวเรา
เจ็บแสบ หนาวเย็น...)