Photo Post

 วันนี้ก็เหมือนวันแรกๆ ผู้นำในการเดินถึงที่พักแรมก็เป็นกลุ่มผม เพื่อนผม คุณนกและหน่อง....กลุ่มนี้ถือว่ามี


การเตรียมตัวก่อนเดินทางพอสมควร....ส่วนพี่ประสิทธิ์ก็ตามมาอย่างช้าๆ ด้วยอาการที่พี่เขาบอกว่าแทบเป็นลม


ไปในบางช่วง วันนี้จึงหนักเอาการสำหรับพี่ประสิทธิ์ครับ  ส่วนพี่อ๋อยที่ต้องทุกข์ทรมานกับการเดินมากที่สุด ก็


แน่นอนครับมาถึงมืดสุด ทุ่มกว่าๆ  เล่นเอาทุกคนห่วงและเห็นใจปัญหาที่พี่อ๋อยต้องเจอ...คืนนี้ที่โตะมื้อเย็น


พวกเราหลายคนเริ่มบ่น ถึงความโหดของเส้นทางอย่างจริงจัง รวมทั้งบ่นกันว่า หลายวันแล้วยังเดินวนอยู่ใน


ระดับความสูงเดิมๆ ขึ้นเขาเหนื่อยแทบตาย ท้ายสุดก็ต้องเดินลงเขาให้เจ็บเข่าเจ็บปลายเท้ากลับมายังระดับ


ความสูงไม่ต่างจากเดิมมากนัก...แถมทิวทัศน์ยังไม่มีอะไรใหม่ๆ ภูเขาหิมะก็ไม่ค่อยเห็น  ดูๆแล้วช่วงนี้ทุกคน


ต้องเหนื่อยแบบไม่คุ้มกันเลยหละครับ

(ระหว่างทางช่วงพักเที่ยง ได้เจอชาวเนปาลไกด์ปีนเขา คนหนึ่งเป็นไกด์ให้เราในครั้งนี้ด้วย ทั้ง2คน เคยพิชิต
เอเวอร์เรสต์มาแล้วครับ คนแรกในภาพ 3ครั้ง คนถัดมา 2ครั้งครับ มีโอกาสเจอคนเก่งๆเลยถ่ายภาพไว้ครับ)

วันที่ 5 พ.ย.  ออกจากป่าสู่ พีนที่ที่สูงขึ้น Kothe (3300m) ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราจะได้เดินออกจากส่วนที่เป็นป่า


ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นป่าสน สลับกับป่า Rhododendron(กุหลาบพันปี) ไปสู่เส้นทางที่ซ้อนทับกับอีกเส้นทางเดิน


สู่Mera Peak ทำให้เราเริ่มได้เห็น เพื่อนร่วมทางสู่ Mera Peak คนอื่นๆบ้างประปราย  ซึ่งแต่ละปีจะมีนัก


เดินทางมุ่งสู่ Mera Peak ปีละประมาณ 700 คน...วันนี้เราได้เจอกลุ่มอิหร่าน 13 คน พิชิตยอด Mera ได้ทุกคน


ก็หวังว่าพวกเราคงจะโชคดีเหมือนกลุ่มอิหร่านกลุ่มนี้ที่ทุกอย่างราบรื่นด้วยดี

(ภาพคุณนก สตรีหนึ่งเดี่ยวในกลุ่มเราครับ เก่งมากครับ เดินไม่บ่นเลย...)

วันนี้ไม่หนักมากนักสำหรับพวกเรา ทางเดินหนักๆเราเพิ่งผ่านมา วันนี้จึงดูสบายกว่าวันที่ผ่านมาพอสมควร


พี่ประสิทธิ์ ทำเวลาได้ดีไล่ตามกลุ่มนำทั้งสี่คนได้ ไม่ห่างมากนัก ส่วนพี่อ๋อยก็ทำได้ไม่น้อยหน้า ตามมาในระยะ


ที่ทุกคนต้องชื่นชม ไม่ต้องคอยกังวลกับพี่เขามากมายนัก

(ภาพยามเย็น ปิดท้ายวันที่ Khare...เป็นยอด Mera Peak นั่นเองครับ)

วันที่ 6 พ.ย. ค่อยๆเดินผ่านระดับกว่า 4 พันเมตร สู่ Thangnak(4100m) เหนื่อยน่าดู  ช่วงนี้เราเริ่มได้เห็น


ทิวทัศน์ที่สวยงาม แปลกตาไปจากวันเดิมๆ อย่างชัดเจน มีบรรยากาศคนเดินลัดเลาะไปตามแนวหินตัดกับภูเขา


หิมะ  ได้บรรยากาศการเทรกกิ้งที่เนปาลอย่างแท้จริง  ช่วงบ่ายเราต้องเดินไต่ระดับขึ้นที่สูงสู่สี่พันเมตร ทำให้


ทุกคนต่างมีอาการเหนื่อยง่ายกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด พวกเรายังคงเกาะกลุ่มกันเดินอย่างห่างๆได้ดีเหมือนเดิม

(ถามไกด์ว่ายอดนี้ชื่อว่าอย่างไร ได้ความตามนี้ครับ...Charpate Peak..)

ช่วงนี้วิวสวยๆมีมากขึ้น...ขอเสนอภาพระหว่างเดินทางวันนี้ต่อเป็นชุดเลยนะครับ..

เดินทางเลียบลำธาร ใสๆเย็นๆตลอดครับวันนี้...

ลูกหาบ...แบกสัมภาระทุกอย่างครับ เสบียงอาหาร เครื่องครัว ที่หลับที่นอน..สารพัด

เหนื่อย...ก็พักสักหน่อยแล้วออกเดินต่อไปครับ...

Thangnak...หมู่บ้านเล็กๆทางผ่านสู่ Mera Peak เราจะพักกันที่นี่ครับคืนนี้..

ยามเย็นๆ....หนาวมากแต่ก็มีวิวสวยๆ แบบนี้ด้วยครับ...

ลองถ่ายชอตกลางคืนดูครับ...ครั้งเดียวก็เกินพอครับ หนาวเหลือเกิน...ครับ

วันที่ 7 พ.ย. ไต่ระดับอย่างต่อเนื่องสู่ชุมชนหมู่บ้านสุดทาง Khare(4700m) ...

(ภาพแรกเช้าวันใหม่ ก่อนเก็บเต้นท์เพื่อเดินทางต่อไปครับ)

จาก Thangnak ดูเหมือนเบื้องหน้าเต็มไปด้วยแนวเขาสูงมากมายจนเราไม่แน่ใจว่าจะเดินทางผ่านส่วนไหนของแนวเขาสูงๆเหล่านี้ได้

เพราะจุดหมายของเราอยู่เบื้องหลังสูงขึ้นไป ถัดจากแนวเขาเหล่านี้อีกที  ในรุ่งเช้าพี่ประสิทธิ์ผู้ตื่นเช้าและกระตือรือร้น


กับทิวทัศน์สวยๆในยามเช้า จะคอยส่งเสียงเรียกผมและสมาชิกคนอื่นๆ ให้ออกมาถ่ายภาพสวยๆ ของแสงสีวัน


ใหม่  ด้วยอากาศที่หนาวเย็นอุณหภูมิระดับติดลบทุกค่ำเช้า ทำเอาหลายคนทนไม่ไหว ขอผ่าน รอจนกว่า


แสงแดดจะเริ่มส่อง...จึงค่อยออกจากเต้นท์นอน 

เพื่อนเราชี้ไปยังจุดหมายปลายทางที่เราตั้งใจจะไปให้ถึง...
แต่ตอนนี้เส้นทางข้างหน้า คงลำบากไม่เบา...เพราะมีแนวเขาสูงใหญ่ขวางทางเดินของเราอยู่...

อีกสักภาพครับ...