Photo Post

 ทุกวันนี้เป็นยุคข้าวยากหมากเเพง ไม่ว่าจะมุมใดของโลก ก็ประสบกับปัญหาเศรษฐกิจ ที่มีทีท่าว่าจะมีเเต่ของเเพง เเพง เเละเเพง

วันนี้เป็นโอกาสดีครับที่จะได้พาเพื่อนๆไปทำความรู้จักกับอีกอาชีพหนึ่งที่ทุกวันนี้ ยังคงมีอยู่ที่อุบลเรา เเละไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

ไปดูกันว่าอาชีพนี้เขาคิดอย่างไร  เป็นมาอย่างไรบ้าง ทุกวันนี้เป็นอย่างไร มีปัญหาอะไรมั้ยกับการเปลี่ยนไปของทุกอย่างที่มีเเต่ความยากลำบาก

อาชีพที่ว่านี้ก็คือ สามล้อปั่น นี่เเหละครับ มีโอกาสได้เก็บภาพ เเละ  ข้อมูลได้ถามไถ่ได้คุยกันกับน้าๆลุงๆ สามล้อปั่น นักปั่นน่องเหล็กจริงครับ    

ถนนสรรพสิทธิ์ ตั้งเเต่บริเวณเเยก รร.อุบลวิทย์ จนไปถึงตลาดบ้านดู่ ก็จะพบกับสามล้อได้ง่ายถือว่าเป็นถนนยุทธศาสตร์สำหรับสามล้อครับ

เเต่ที่จะพลุกพล่านหน่อยก็ตั้งเเต่วัดเเจ้งจนถึงตลาดบ้านดู่ครับ เป็นช่วงที่มีสามล้อเยอะครับ  ปัจจุบันการใช้บริการสามล้อปั่นถือได้ว่าน้อยมาก

เมื่อเทียบกับอดีต  รายได้ทุกวันนี้ถือว่าจะซื้อก้บข้าวกลับบ้านยังลำบากเลยสำหรับน้าๆลุงๆที่ปั่นสามล้อ  ไม่ว่าต้นทุนที่ต้องเช่ารถ รายวัน รายสัปดาห์  ก็แล้วเเต่เงื่อนไขเเต่ละอู่กับผู้ปั่นว่าจะจ่ายกันยังไง

แล้วผมก็ได้คุยกับ คุณตาดวน  ที่ยึดอาชีพปั่นสามล้อ มาหลายปีแล้วครับ ดั้งเดิมตาบอกว่าเป็นคนที่โขงเจียมครับ เข้ามาปั่นนี่ก็นานแล้วตามีรถของตัวเอง

และรถเช่าด้วย  มาเช่าห้องพักอยู่หลัง โรงพยาบาล วันละ 20 บาท ครับ 

รายได้วันหนึ่งๆ ได้ประมาณ  ร้อยกว่าบาท  ถ้าไม่ได้จริงๆก็ประมาณ 70-80 บาทครับ   เทียบกับเมื่อก่อน ซึ่งได้ประมาณวันละ 200-300 บาท

ค่าเงินเเต่ก่อนก็มีค่ามากครับ ทุกวันนี้ 100 บาท ยังได้ของไม่เท้าไหร่เลยครับเมื่อเดินเข้าไปในตลาด

 ลุงอ๊อด  ใส่หมวกสีฟ้าครับ เป็นอีกคนหนึ่งครับอยู่ที่ตลาดบ้านดู่ที่ได้เข้าไปพูดคุย ว่าทุกวันนี้เป็นยังไงบ้างกับการใช้บริการ สามล้อปั่น

ก็ได้คำตอบมาว่าน้อยมากทุกวันนี้คนเขาจะมีรถส่วนตัวกันเยอะ รถมอเตอร์ไซค์ไปไหนมาไหนก็สะดวก รวดเร็วกว่าสามล้อปั่น

แล้วก็ได้ถามเวลาที่ออกมาปั่นสามล้อนี่ มาตั้งเเตเช้าเลยนะครับ ประมาณดีสี่ ครึ่ง จะเป็นลูกค้าที่เป็นเเม่ค้า คอยบริการส่งของลูกค้าประจำ

ทุกวันนี้ลำบากมากข้าวสารยังกิโลละ 30 แล้ว  ถ้ายังได้รายได้ขนาดนี้ (วันนี้ได้ 150 บาท น้าเล่าให้ฟัง) ทั้งจะยังกับข้าวที่จะต้องซื้อกลับเข้าบ้าน

ปัญหาข้าวยากหมากเเพงนี่กระทบกับทุกคนจริงๆครับ

..............

น้าพล (ใส่เสื้อกล้าม) บอกกับผมว่าปั่นสามล้อปั่นมาแล้ว สิบปีได้ บอกว่าลำบากเหมือนกันทุกวันนี้คนก็ใช้สามล้อปั่นน้อยลงๆ  อาจจะเพราะค่านิยม

สังคมที่เปลี่ยนไปเทคโนโลยี(คิดเองนะครับประโยคท้าย)   ที่ทำให้อาชีพบางอาชีพมีผลกระทบ  น้าพลบอกว่าส่วนมากลูกค้าก็จะเป็นลูกค้าประจำ

เเม่ค้าเขาจะให้ส่งของไปที่นั่นที่นี่  บางทีก็จะปั่นหาลูกค้าไม่ได้อยู่ก้บที่  ไม่ต้องเข้าคิวเหมือนสามล้อเครื่อง(ตุ๊กๆ) ที่หน้า ร.พ.  เราจะไม่มีคิวประจำ

เหมือนมอไซค์ร้บจ้างที่จะวิ่งข้ามเขตกันไม่ได้  อันนี้มันอยู่ที่ว่าใครจะหาลูกค้าได้ก่อน ในระหว่างทางที่เรายังมีเเรงปั่นหาลูกค้า

...............

..................

ไม่ว่าใครๆก็ได้ใช้บริการของสามล้อ น้องหมาน่ารักๆที่มากับเจ้านายยังใช้บริการเลยครับ

เเต่อย่างที่ว่าเเหละครับที่หน้า โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จะมีอัตราการใช้บริการสามล้อปั่นมากกว่าที่อื่น ครับ

หรือมีที่อื่น ก็ช่วยบอกด้วยนะครับ จะพยายามเก็บบรรยากาศมาให้ชมกันครับ

นี่เเหละครับ ลุงอ้วนเจ้าเก่าจริงๆ ใครที่อยู่เเถว ร.พ. คงจะเห็นลุงเเกมานานแล้ว ผมเคยได้ยินน้าผมเล่าให้ฟังว่าลุงเเกขายมานานแล้ว 

น้าผมอายุ ยี่สิบกว่า จนตอนนี้จะสี่สิบแล้ว  ยังเห็นลุงอ้วนขายถั่วอยู่เหมือนเดิมเป็นเจ้าเก่าที่เก่าจริงๆคร้บ  ใครๆที่ทราบว่าลุงเเกขายมานานเท่าไหร่แล้ว

ก็ช่วยๆบอกด้วยนะครับ   ลุงคงจะเห็นความเปลี่ยนเเปลงของสามล้อปั่นมากนะครับ รวมทั้งความเปลี่ยนเเปลงหลายๆอย่างที่อยู่ ย่าน ร.พ.

 

นี่ก็เป็นอีกมุมหนึ่งที่หลังจากไม่มีลูกค้า  ชาวสามล้อปั่นเราก็จะมีกิจกรรมประจำ หมากฮอต ครับ อาจจะมีติดปลายนวมหรือไม่นั้นไม่ทราบนะครับ

เเต่ละคนนี่มี่เเต่โปรหมาดฮอต ทั้งนั้นเลยครับ   และอาจจะมีอีกกิจกรรมที่เราเคยได้ยินว่า ก้งหนักยังกะสามล้อถูกหวย  บางคนที่ได้ไปพูดคุยด้วย

เเบบว่าให้ลุงเป๊ก (ดื่มเหล้า)เเน่น๊า จักสิบบาท  ค่ามาสัมภาษณ์นี่        เป็นของคู่กันเเต่จะไม่เหมือนกันทุกคนนะครับเพราะคนเรามีหลากลหลาย

ไม่ใช่ว่าจะเหมาเป็นเหมือนกันหมดทุกคน

ครับ นี่ก็เป็นอีกส่วนหนึ่งของเมืองอุบล ที่ยังมีความเป็นไปไม่ทราบว่าอนาคตเราจะยังมีสามล้อให้นั่งกันมั้ย     


ก็อยากให้เราหันมาใช้บริการสามล้อกันบ้างนะครับ  เป็นอะไรที่ได้ช่วยเหลือกับชาวสามล้อให้ต่อสู้กับวิกฤตที่ทุกประเทศประสบ


กับปัญหาเดียวกันครับ    

ผมก็ไม่ได้นั่งมานานมากแล้วนะสามล้อ 
ถ้ามีโอกาสคงต้องกลับไปใช้บริการเค้าบ้างแล้วละ

**ยุคนี้สมัยนี้ไม่รู้มันอะไรกันนักกันหนา ทั้งข้าวทั้งน้ำมันแพงอิ๊บอ๋าย
กระเทือนกันไปหมด ยิ่งคนจนแ้ล้วละก็...ยิ่งไปกันใหญ่(ผมก็โดนมิใช่น้อย)
จากที่หาเช้ากินค่ำ ต่อไปคงต้องหาเช้ากินเช้าของอีกวันแล้วละมั้ง( พูดเรื่องเงินๆทองๆ แล้วเครียด
ยังไงซะก็คงต้องสู้มันต่อไปละครับ 

 ชอบอัลบั้มนี้จริงๆครับมันดูเอ้อออ ชีวิตก้อต้องสูกกันไปนะคนเรา

ทำได้ดีมากนะ


juthamard